Bestuur

Hieronder stellen de leden van het bestuur zich kort even voor.

Willem Schutte, voorzitter
Ff kort over mezelf: Ik ben 60 jaar, en ben de gelukkige vader van een zoon van 27 en een dochter van 25. Ik ben, nadat ik eerst 20 jaar wetenschappelijk onderzoek heb gedaan in de sterrenkunde, tegenwoordig werkzaam als docent natuurkunde in het Voortgezet Onderwijs.

Toen ik 1,5 jaar geleden de verhalen hoorde van een vriendin over hoe haar twee kinderen uit huis zijn geplaatst nadat zij was zwart gemaakt door Jeugdzorg besloot ik dit te gaan onderzoeken. Hoewel ik nooit persoonlijk met Jeugdzorg of aanverwante instellingen te maken heb gehad voelde het onverdraaglijk dat zulke dingen onder onze ogen plaatsvinden. Ik heb aantal ouders mogen ontmoeten en hierover geïnterviewd. Ik ben toen tot de overtuiging gekomen dat alleen een cultuuromslag in onze ideeën over Jeugdzorg ons verder zal brengen.

Het is geweldig om met zo’n groep onbreekbare mensen op te trekken die zo begaan zijn met het lot van onze kinderen als onze vrijwilligers. In het bijzonder wil ik de initiatiefneemster van de stichting bedanken, dat zij me het voorzitterschap van de stichting heeft toevertrouwd ondanks dat we elkaar nog maar pas kenden.

Julia Bregts, secretaris
Het breekt mijn hart wat mij, mijn dochter en vele duizenden gezinnen wordt aangedaan door jeugdzorg en of de kinderbescherming. Ik heb meer dan 22 jaar in de ouderzorg gewerkt, veel ervaringen opgedaan, daarna ben ik als kinderverpleegster gaan werken in de thuiszorg bij ernstig zieke kindjes waarvan de meeste zo ernstig ziek zijn dat er nog geen diagnose voor bestaat. Emotioneel en zwaar – maar werk mag ik het niet noemen. Het is een missie. Uiteindelijk ben je als kinderverpleegster ook psycholoog en begeleider voor het hele gezin.

Kinderen liggen me na aan mijn hart, met mijn eigen zware jeugd waarin mij geluk werd ontnomen. Ik wilde moederliefde – dat mis ik nog steeds en ik besef hoe belangrijk dit is, je draagt dit mee in je onderbewuste, en soms komt het weer als pijn boven en huil ik. Daarom wil ik ieder kind het geluk van liefde , genegenheid, geborgenheid geven, dat wat verwaarloosd wordt in deze toch wel harde maatschappij en geen aandacht meer krijgt bij de hulpverleners. En ik merk dat trauma’s bij ouders vaak problemen geven bij de opvoeding en dat ouders radeloos zijn en hulp vragen.

Helaas zag ik uit eigen ervaring bij mijn kind met autisme de hulp meer als boekjestheorie: 20 hulpverleners, 20 verschillende verhalen. Door haat , jaloezie en nijd werd er een aangifte gedaan bij VT. Na 10 jaar bleek dit onterecht, de schade is geestelijk immens. Tijdens mijn traject bij jeugdzorg kwam ik de meest bizarre bevindingen tegen over hun werkwijze. Ik zag dit bovendien overal terugkomen. En ik ging samenwerken met een onderzoeksteam. De grootste problematiek is niet aan waarheidsvindingen doen en maar in 5% moeite doen tot hereniging.

Er werd niet naar oplossingen gewerkt maar er werden problemen gecreëerd. Ik ben toen achter de schermen gezinnen gaan helpen, sommige heb ik kunnen bevrijden uit de klauwen van jeugdzorg,. Sommige wilde ik helpen maar dat werd door jeugdwerkers geweigerd. En door het wegvallen van doelen bij de gezinnen werd er in sommige gevallen zelfmoord gepleegd door ouder en/of kinderen. Ik ben nu actief bezig met de uitwerking van een project. De hulp die ik nu bied neem ik mee als proefprojecten, als onderzoeken waar het misloopt in de hulpverlening.

Waarin wordt hulp geweigerd? Welke argumenten gebruikt men? Wat kunnen we wel doen? Ik wil alle kinderziektes in mijn project wegwerken voordat ik er werkelijk mee naar buiten kom. Alhoewel ieder slachtoffertje mij er 1 teveel is en het ontzettend veel hartpijn geeft bij mij.

Ik wil mij als secretaris bij de stichting Opkomst voor het kind nog meer gaan verdiepen in het juist neerzetten van problemen en oplossingen, en een kanaal aanreiken voor ouders waar ze op termijn terecht kunnen met hun problemen en dat we meer oplossingen kunnen aanreiken. Het is niet gemakkelijk, maar mijn hele leven hebben problemen bij kinderen op allerlei vlakken mij getriggered. Ik verdiep mij als EMDR therapeut verder om uit te zoeken hoe het geheel aan te pakken in de gezinnen. Ik kom dichter bij de oplossingen, en hoop dat ze niet tegengewerkt worden. Via de stichting wil ik gezinnen terug gaan herenigen naar de liefde, het geestelijk stuk terug, meer aandacht geven. uit-huis-plaatsing vermijden.

Haal NOOIT eerst een kind uit huis, maar vang ze op, observeer en kijk wat er werkelijk aan de hand is. Enkel bij ernstige bewijzen moet er acuut opgetreden worden. Liefde is onze kracht, help mensen terug op hun pad, maar duw hen er niet verder af.
Love you all, don’t give up .

Marlien Blaauw bestuurslid (volgt)