Tips voor in de rechtbank

Hieronder vindt u uitgebreide praktische informatie die kan worden gebruikt in de rechtbank om de onbetrouwbaarheid van jeugdzorg aan te tonen.

  • Op de site van de Stichting (H)erken Ouderverstoting vindt u het Zwartboek Jeugdbescherming Brabant.
  • Een artikel uit het Nieuwsblad van het Noorden met de veelzeggende kop “Burenruzie eindigt in uithuisplaatsing baby“.
  • Een artikel in het Engels dat het bijzonder tragische verhaal vertelt van Jose Booij die zelf in aanraking kwam met Jeugdzorg en van wie de kinderen werden afgenomen.
  • Een link naar de website van Helgers advocaten met de titel Uithuisgeplaatst en het kind dan?
  • Een link naar een artikel van de hand van juriste Christiane de Waele met als titel “Veilig Thuis zit aan wortels rechtsstaat“. Het  artikel in het dagblad De Gelderlander van 20 april 2019 beschrijft hoe Veilig Thuis vrijwel volledig buiten de gebruikelijke democratische controles kan opereren. (Hier vindt u een link naar het oorspronkelijke artikel in PDF-formaat.)
  • Een link naar de nieuwsbrief najaar 2014 van de Stichting KOG. Hierin staat onder andere een interview met Evelina  Wispelaere en Marrit Engelsman. Zij waren beiden jaren werkzaam als gezinsvoogd bij BJZ Amsterdam, maar konden zich niet vinden in de werkwijze en hebben ontslag genomen.

Mogelijk tegenargument als jeugdzorg u in de rechtbank psychische stoornissen toeschrijft zonder een diagnose door een bevoegd arts:

“De hulpverlener is niet gediplomeerd om geestelijke of psychische stoornissen vast te stellen. Uit de rapportage in o.a. het zwartboek JBB blijkt dat dit veelvuldig gebeurt binnen het jeugdzorgsysteem en dus ook in mijn geval. De dagelijkse praktijk laat zien dat als onbevoegde mensen psychische of geestelijke stoornissen vaststellen bij anderen (als mensen naar  hun hoofd wijzen bijvoorbeeld, of als iemand wordt uitgemaakt voor imbeciel) deze diagnose meestal onbetrouwbaar is en erop wijst dat de persoon zelf problemen heeft. Dit laat wederom zien dat het tegen de belangen van het kind ingaat om zonder meer ervan uit te gaan dat de informatie die de hulpverlener verstrekt betrouwbaar is.”

M.b.t. de toelaatbaarheid van geheime opnames als bewijsmateriaal:

De toezegging aan de hulpverleners om geen opnames te maken is onder dwang tot stand gekomen waarbij jeugdzorg misbruik maakte van haar machtspositie. Een verbod op het maken of in de rechtbank vertonen van opnames geeft de mogelijkheid om allerlei misstanden toe te dekken. Wij vertrouwen er op dat de rechtbank niet zijn medewerking hieraan zal verlenen.

Het is in de rechtsstaat algemeen geaccepteerd dat geheime opnames worden gebruikt om misstanden aan het licht te brengen. Voorbeelden hiervan: Dieren die worden mishandeld in een slachthuis, een Oostenrijkse vice premier die een corrupt voorstel doet, een homoseksuele man die filmt hoe zijn buren hem uitschelden en mishandelen. De mensen die deze opnames maakten worden als helden beschouwt omdat ze op de bres stonden voor het recht en voor de weerloze. Als onze geheime opnames mogelijk grote misstanden laten zien bij het weghalen van kinderen uit hun gezinnen, waarom worden wij dan behandeld als misdadigers? Zijn de kinderen van Nederland van zo weinig waarde dat het niet de moeite is om deze opnames te bekijken? Zijn ze minder waard dan koeien in het slachthuis?

En tenslotte (met dank aan Emily Passemiers)

https://www.facebook.com/ginayraforever/videos/2260315004055119/